Hamit Taka - Sa fisnik ishte gjyshi yt

SA FISNIK ISHTE GJYSHI YT

Ja, në shtëpinë e tim eti u ktheva sërish…
Sërish jam përballë qershisë sonë intime,
Me pusin e bardhë në fund të oborrit pëshpëris,
Po im bir më pyet dhe pret nga unë përgjigje…

Ti më pyet sa fisnikë ishin të parët, shpirti im!
Ytgjysh ish i përkorë, po nga ne donte rregull
Nga puna s’trëmbej, jetën e merrte me guxim
Ndonëse fati qibar mbi kokë i rrinte pezull;

Të keni harmoni, thoshte, motra dhe vëllezër,
Që s’e çmonim dhe aq sa s’ishim bërë prindër.
Dy gurë s’linim bashkë, kur ishim ne të vegjël,
Po ndaj fjalës së tij përherë ishim të bindur;

Ishte burrë i sertë, shpesh vetullngrysur,
Ndershmërinë e kishte pikën më të fortë,
Kur u hiqte një brisk faqeve dhe i buzëqeshte gjyshes
Bëhej burri më i bukur e më i ëmbël në botë;

Mes të urtëve ai s’fliste, dëgjonte i heshtur
Në kuvende burrash ishte fjalëpak e i matur;
“T’ia blesh fjalën me para”, thonin të tjerët
Dhe zemrën e kishte të butë e të pastër;

Flori e kishte dorën, bënte punë të paqme,
Gdhëndëte parmënda në oborrin me pllaka;
Kalimtarët e përshëndesnin nga porta e hapur
“Punë të mbarë, o Xhelo Taka!”

Këndonte parmënda vjeshtës në ugare
I këndonte në pyllin e gjelbër sopata,
Mbi mokrën e mullirit tek bluante përpara
Këndonte e kërcente si zog trokashka;

Gjyshit tënd i qeshte dielli i punës në sy,
Buzëqeshjen e vet i jepte gurit të latuar
Dhe bleronte toka nga këngët e tij,
Aromë buke përhapte pahu i grurit të bluar;

Po për dreq i kishte ca huqe, ca teka:
Kafen e donte taze, të posapjekur,
Nga burimi e donte ujin të ftohtë e të freskët
Dhe bukën e hante gjithmonë të thekur;

Të rëndë e pinte duhanin, të hapur
E dridhte me merak me letrën e bardhë;
Një cigare në buzë e tjerin pas veshit
Kur nisej për punë me hapin e mbarë;

Një dobësi të vetme kishte ytgjysh në jetë
E donte gjyshen sa nëntë mijë burra…
Dhe dukej i vrejtur dhe dukej i rreptë
Po zjarrin s’ia ftohnin as nëntë mijë gurra…

Eh, sa e donte ai gjyshen! Sa na donte dhe ne!
Na donte trima, të mençur, punëtorë të nderuar,
Dhe, kur na ngrente në duar, lart me hare
Zogj qielli ndiheshim, të lirë e të gëzuar…

Lumturi Plaku - Lotet për Ninin

(Një përkujtesë e mikun tim Nexhat Veipi)

Shkrimin e ndarjes tënde me kalin, me lotë e dhimbje
e qava dhe unë o mike, oh, më kujtove qarjen e babajt
më dhëmbi shpirti atëhere, më shpoj si maj thike
më shpon dhe sot kujtesa, dhe pse vite kaluar shumë kanë

Atë ditë, si zakonisht po kthehesha nga shkolla
e shof nënën kokë varur, ulur në shkallë
mërzitja, që si shifon i zi i kishte rënë mbi fytyrë
edhe ndriçimin e syve të sajë të bukur, ja kish marrë

Me shikimin plotë merak të një fëmije as dhjet vjeçar
e hetoja dhe e pyeta, ku ishte babai,
ajo më vuri buzët përmbi flokë, më puthi si nanë
e me xhest më tregoj që ishte brënda duke qarë.

Dhimbja në zemrën time të vogël si trumcak,
prej fytyrës së nënës, që trishtimi ja kish vrarë
u shtua dhe më shumë kur porta u hap
e me kokë varur mbi gjoks, pash të afrohej babaj.

Me sytë e skuqur, që krenaria e burrit ja fshihte
i heshtur më mori përdore e më uli pranë
e me zërin e dridhur, të pa përmbajtur prej ngashërimit,
“Nina vdiq, na la shëndenë”, më thotë fjalë vrarë
Unë me sytë të picërruar e shikoja e mendoja;
“Nina është mushkë nuk ka vdekur, por ngordhur”,
por i mënçuri baba, që mendimin më lexoj,
filloj të më fliste për Ninën i përlotur.

“ Kur hyra në kasolle, sot në mëngjez
e gjeta të vdekur, ulur në gjunjë, si mbretëreshë,
i helmuar, nënës tënde i thash, të ma stoliste, ta bënte nuse,
se do ta varrosja me nderime, si pjesëtare e familjes time.

Shkova i kërkova komandantit të aeroportit,
të më jepte dy metra tokë djerr, tek rruga, atje pranë
e kur i thash që do varrosja mushkën
edhe ai si ti tani, me çudi të madhe më pa.

Kur nisa me fjalë dhimbje ti numuroja i pikëlluar
kush ishte për ne Nina e bashkë ç’kishim kaluar
ngeli keq, dy shokë më dërgoj për të më ndihmuar,
më përqafoj e më tha;“ merr o vëlla tokë sa të duash”.

E shtrim në varr e mos t’më ndjehesh e vetme, jabanxhie
sipër i hodha guvertën e kuqe, prurë nga Çamëria,
se akoma kish aromën e dafinave, agrumeve, ullinjve
erën e deti të maleve, të dheut nga Varfanji e Gumenica.

Mbi guvertë i vura ca copa dhoge
se më rrënqethej mishi, dheu trupin t’ja prekte,
s’mundja të isha mosmirënjohës e të harroja
rropatjet e sajë, krah i djatht për mua gjithë jetën.

Kur ishim në Çamëri kisha hapur një dyqan,
Nina përditë, ngarkuar, Varfanj- Gumenicë, s’mu nda
e kur ma kërkoj ta blente, ta bënte konservë, një italian
desh e vrava, sikur më kërkoj për t’më therur një familjar

Në ditët e gjakosura, kur zemrat për jetë na u bënë plagë,
kur puthëm prakun, e ikëm me llahtar, Çamërinë pas lam,
drejtë Shqipërisë,me vujatje e rënkim, në karvanin e madh
ishte edhe familja jonë prej shtat vetash e Nina kudo pranë.

Përveç atyre pak plaçkave, që morëm, në kurriz ngarkuar
ajo mbante dhe gjyshen plakë e tët’ vëlla të vogël një vjeç,
mbante ngarkesën si mal të rënkimeve tona, si zogj larguar
lotë, masakra, të vrarët, plagë të pa shëruara për jetë.

Në atë rrugë ecnim bashkë me llahtarat, me gjak lumë
me ethe, lakuriqësi, etje, uri, me vdekjen, që përqeshte
në skrëka mali, e lodhur, pa u ndalur, e djersirë
Nina si njeri, ecte me kujdes, se mos rrëshqiste e na vriste.

Dhe ti o bir, rreth 8 vjeç, ndiqje hap mbas hapi karvanin
rrëxoheshe e ngreheshe prap, si burrë e mbaje veten
deri sa arritëm në Ksamil, ku një muaj të tërë,
me qiellin jorgan e tokën dyshek, fëmijë e pleq, jasht fjetëm.

Ikëm, lam dhe Ksamilin e arritëm në Delvinë,
ku ndënjëm tre muaj e prap si ciganë, u nisëm për Berat,
gjithë ato rrugë natë e ditë duke ecur në këmbë,
dhe Nina ngarkuar, pranë nesh, e pandarë asnjë hap.

As në Berat s’na mbajti vendi, rrugën morëm përsëri
fushave të Myzeqesë, më të poshtë, buzëve të lumit Vjosë
të lodhur, mes vapave të verës, dhe ujë rrëkesh kemi pirë
zbathur, këmbë gjakosur, leckosur, deri sa arritëm në Vlorë

Për strehë gjetëm një dhomë, ku mblidheshim vet i shtat,
Por Ninës i bëra shpejt një kasolle, se s’mund ta lija jasht,
i fshija djersët vapës e e mbuloja kur ishte ftohtë,
kur lodhej i flisja si njeri, s’e qëllova kurr as me një shuplak.

Ngarkoja Ninën me dru, që prisja pyjeve e i shisja në qytet,
mu bë krah e mjera, mbaja familjen, isha një i vetëm
ndaj sot dita i ngjan natës, dielli është vrarë e unë po qaj,
ndaj them që vdiq, se si vëlla, si shok e pata pranë”.

O mike! Ngeli për t’mos u harruar ajo ditë e trishtë,
Vdekja e Ninës, qarjet e mija, të nanës e babajt,
se helmi i lotëve tuaja për kalin e tonave për mushkën
kishin lidhje me plagët e jetës, lidhje dhimbjesh të mëdha”

Përbindëshat e Kosovës!

Nga Florim ZEQA

Përgjatë këtyre viteve të paspavarësisë, janë bërë shumë analiza, komente, opinione dhe vlerësime të shumta për shkaqet e mosfunksionimit të shtetit të Kosovës, por asnjëherë nuk janë thënë të gjitha për faktin e thjeshtë të mosnjohjes deri në fund të veprimeve të nëntokës politike të Kosovës.
Shpeshëherë jo pa të drejtë ju kemi adresuar vetëm SHIK-ut, si organizatë e fshehtë politike e partisë në pushtet, duke anashkaluar veprimtaritë e shërbimeve të fshehta të subjekteve tjera politike, të cilat ditën paraqitën si engjuj para opinionit, ndërsa nën errësirën e natës "lëvrojnë" bashkarisht nëntokën e Kosovës.
Aktiviteti i këtyre grupeve të fshehta është i përhershëm, por më aktiv bëhet në prag të fushatave zgjedhore, me rastin e lidhjes së koalicioneve dhe zgjedhjeve të mbrendshme partiake.
Luftë e ashpër dhe e pakompromis e nëntokës politike bëhet në mes grupeve të interesit mbrenda sojit të njëjtë (të njëjtit subjekt politik), e reflektuar në vjedhjën e votës njëri-tjetrit dhe kontrabandimin e po të asaj vote tek subjektet tjera.
Këto grupe të fshehta dhe kriminale të quajtura ndryshe edhe si "parapolitike", janë shëndrruar në dhunues të demokracisë, uzurpator të lirisë dhe shkatërrues të ardhmërisë së vendit tonë.
Efektet e dëmëve të nëntokës politike janë shumëdimensionale, të reflektuara në të gjitha sferat e jetës, në të gjitha segmentet qeveritare dhe në të gjitha institucionet e "pavarura" të shtetit !
Pavarësisht prejardhjes së tyre politike, ideologjike apo fetare, të gjithë URITHËT e nëntokës janë shëndrruar në PËRBINDËSHA të gjithëçkajes në Kosovë !
Të gjithë së bashku rropën e ç'rropën pasurinë shtetërore të Kosovës, uzurpuan të gjitha institucionet publike, varfëruan deri në palcë popullin, duke e lënë të harruar e të thyer shpirtërisht nga pasojat e mashtrimeve të njëpasnjëshme.
Të gjithë këta përbindësha nuk duhet trajtuar me ngjyra partiake, si të këtij apo atij subjekti politik, por si një e keqe e përbashkët, pasi të tillë janë në praktikë; para syve të opinonit publik bëhen sikur shahen dhe përlahen paturpërisht me njëri-tjetrin, ndërsa në anën tjetër i bijnë në përqafim njëri-tjetrit, i ndajnë tendrët bashk, i ndajnë bizneset bashk, ngrëjnë e pijnë bashk, pushimet i bëjnë bashk, ekskursionet (vizitat) jasht shtetit i bëjnë bashk, financimet i kanë të përbashkëta (nga populli),...poashtu në fund edhe argëtimin (talljen) me popullin e bëjnë të përbashkët,...!!!
Përderisa në anën tjetër populli i mjerë, mbetët gjithmonë i dëshpruar, i ndarë dhe i hasmuar me njëri-tjetrin,...të hasmuar mbetën vllazni e kojshi, miq e farefis shkaku i këtyre përbindëshave me emrin SHIK-ista, të akomoduar si gjithnjë së bashku në majat e pushtetit, qoftë ai lokal apo qendror !
Sa herë që bëhen bashk apo tradhëtojnë elektoratin e tyre, nëntokat e partive politike, shpëtimin e gjejnë tek ndërkombëtarët, duke u "arsyetuar" se gjoja ndërkombëtarët i detyruan të bëhen bashk "pa" dëshirën e tyre!
Mirëpo pas bashkimit të fundit të dy nëntokave politike, sikur u doli "boja" arsyetimeve të tilla. Vallë, paskan qenë ndërkombëtarët që i mbajtën peng mbi pesë muaj të barrikaduar në përballë njëri-tjetrit !
Jo, ishin interesat meskine të grupeve të interesit mbrenda këtyre partive ato që i ndanë për një kohë të gjatë, dhe janë prap intersat personale të liderëve dhe mbështetësve të tyre që i bashuan dy grupet rivale në një kuorëzim të panatyrshëm politik.
Jam i bindur se populli ka nxjerrë mësimin e duhur nga loja përfide e liderëve partiak, dhe se kësaj katrahure mashtruese një ditë do t'i vije fundi.
Nga zgjedhjet e ardhshme parlamentare (lokale) duhet t'u jepim ndëshkimin e duhur këtyre strukturave të fshehta partiake, në të kundërtën, nëse i votojmë prap të njëjtit, atëherë s'kemi më arsye të ndihemi të tradhëtuar e as të zhgënjyer në ta, por në vetvetën e tonë.
Populli im i dashur, vllëzër që ju vlonë gjaku njësoj si unë, që doni atdheun njësoj si unë, të bëhemi të gjithë bashk kundër të keqës, pa dallime partiake apo fetare, t'ua ndalim hovin këtij grupi të vogël matrapazësh politik, të pasuruar skajshmërisht mbi kurrizin tuaj (mërgatës sonë),...largimi nga skena politike të kësaj klase të kalbur politike do t'i hapë shumë rrugë dhe përspektiva të reja zhvillimore në vendit tonë.

Qeveri e dyfisht me buxhet varfërie !

Nga Florim ZEQA

Akoma pa u akomoduar mirë nëpër postet e tyre, qeveritarët e rinjë (vjetër) muarën goditjën e parë nga të zgjedhurit e popullit, ishte ky ballafaqimi i parë me vullnetin e qytetarëve në Kuvendin e Republikës së Kosovës.

Nëse nisemi prej fjales se urte "dita e mirë shifet në mëngjes", atëherë lirisht mund të themi se ky ishte një fillim i fundit të mbrapsht i kësaj qeverie. 

Mbrapësit filluan në seancën e parë plenare, e thirrur për miratimin e komisioneve parlamentare, në të cilën ndodhi edhe dështimi i parë i kësaj qeverie.

Përveq deputetëve të opozitës, kundër miratimit të komisioneve votuan edhe disa deputet të pozitës. Ky është paralajmërimi i parë, se kësaj qeverie i mungojnë numrat e nevojshëm për miratimin e ligjeve me 2/3-at e votave të deputetëve, dhe se situata të tilla do të përseritën shpesh në kuvendin e kësaj legjislature.

Nëse deri dje, qeverinë Thaçi 2 e quanim Qeveri megalomane (me 19 ministri), pasuesen e saj "Mustafa 1-Thaçi 3", duhet ta quajmë super megalomane (21 ministri), me dy kryeministra; njëri nën rreze të diellit, tjetri nën "hije" !

Prej dy të parëve të qeverisë, njëri e merrë vetëm pagën dhe quhet kryeministër (Isa Mustafa), ndërsa tjetri i quajtur kryediplomat (Hashim Thaçi) është timonieri kryesor i qeverisë !

Në asnjë vend të rajonit apo edhe më gjerë nuk e gjenë edhe një qeveri me; 2 kryeministra (njëri formal e tjetri joformal), 3 zëvëndës kryeministra, 21 ministra, me mbi 50 (70) zëvëndës ministra, mbi 170 këshilltar politik, nga dhjetëra nëpunës (prej 50-70) për çdo ministri, me dhjetëra makina zyrtare...

Kjo është vetëm një parallogaritje fillestare, ngase deri në fund të mandatit të kësaj qeverie këta numra do të pësojnë ndryshime, do të ketë rritje të vazhdueshme të të punësuarve në qeverinë e Kosovës.

Madje do ta kenë të vështirë OJQ-të (që merrën me monitorimin e punës së qeverisë) të nxjerrin shifrat e sakta të "popullimit" të qeverisë, e aq më të vështirë të përcaktojnë koston financiare të saj !

Ndarja në mënyrë proporcionale e ministrive mes dy partive të mëdha në koalicion (pa përfilljen e kritereve profesionale) dhe shtimi i numrit të ministrive e tregon jo seriozitetin karrshi qytetarëve të vendit,...caktimi i nga dy zëvëndës ministrave për çdo ministri (nga një për sëcilën parti) e dëshmon mosbesimin mes partnerëve në koalicion, apo përkthyer ndryshe në gjuhën politike i bie DY qeveri paralele kundrejt njëra-tjetës.

Dështimi në krijimin e komisioneve parlamentare në mungesë të votave që në seancën e parë të Kuvendit të Kosovës e vërteton këtë që ceka më sipër, prezanton shumë qartë ndarjen e thellë që kanë mes vete dy partnerët e koalicionit, LDK-PDK.

Portretizimi i kapjës së shtetit nga kjo qeveri sipas përbërjes etnike dhe strukturës politike në formën e shqiponjës do të dukej kështu; dy kokat (Isa Mustafa dhe Hashim Thaçi), ministrat e listës serbe (vargonjë në qafë të shqiponjës), trupi (përbërja ministrore), dy krahët (LDK-PDK), flatrat e hapura (populli i shpërndarë), dy këmbët (BE-OKB), bishti (minoritetët) !

Kërkojë mirëkuptim nga lexuesit për këtë formë të pazakont krahasimi, por realiteti (i mbrapsht) i krijuar po na imponon edhe gjëra të tilla !

Një kryeministër që objektiv ka zhvillimin ekonomik të vendit të tij, fillimisht do duhej të fillonte me shkurtimet buxhetore në kabinetin e tij; me zvoglimin e ministrive (nga 21 në vetëm 12 ministri), zvoglimin e numrit të zavendës ministrave (do të mjaftonte një zv. kryeministër dhe vetëm nga një zv. ministër për çdo ministri), pastaj reduktimin e stafit nëpër çdo ministri.

Vetëm kështu kryeministri Mustafa do të na bënte t'i besojmë së koalicionin me PDK-në, me kushtin e kryeministrit e bëri për rritjen e mirëqnjes së popullit e jo për interesa personale !
Mirëpo në vend të kësaj, ndodhi fryerja e qeverisë me me numra dhe poste ministrore për kënaqjen e orekseve pushtetore të grupeve dhe klaneve nga të dyja palët në koalicion.
Buxheti për vitin 2015 i miratuar nga Qeveria prej vetëm 1 miliardë e 570 milionëve mund të jetë në përputhje vetëm me nevojat e qeverisë super megalomane, por jo në përputhje edhe me nevojat e qytetarëve,...zhvillimin ekonomik të vendit dhe zbutjën e papunësisë sipas premtimëve elektorale.

Popullit i mbetën vetëm dy rrugë të shpëtimit nga kjo qeveri megalomane; fillimin e protestave me padëgjueshmëri qytetare deri në përmbysjen përfundimtare të saj ose largimin nga vendi.

Kjo e fundit, largimi nga vendi, do të ishte zgjidhja më fatale për vendin. Vetëm vënja e "lakut në fyt" kësaj qeverie do të thotë shpëtim për vendin dhe shpresë për qytetarët.

Mjekët tanë shpëtuan jetë ushtarësh e civilësh

(Rrëfen Izet Krivanjeva Shef I Sektroit për Bashkëpunim Civilo-Ushtarak ,në Brigadën 162 “Agim Bajrami”, Kaçanik)

Shkruan Rrahim SADIKU

Lufta jonë e armatosur kishte specifikat e saj, që nuk mund të krahasohen me asnjë luftë tjetër në botë, sepse ajo ndodhi në rrethana të jashtëzakonshme dhe Brenda një periudhe mjaft të gjatë kohore, sepse me vite më pare ajo kishte nisur si luftë guerile, nën n jë repression të armikut, që nuk ishte pare ndokund më parë. Kjo kohëzgjatje dhe ky represion e kishin ngushtuar mirëqenien ekonomike të popullit dhe kjo u bë edhe më e dukshme me fillimin e spastrimit etnik të Kosovës, kur një pjesë e madhe e popullsisë u detyruan të strehoheshin në male e kudo mundeshin, pa mjete për jetesë e pa mundësi për t’u mbrojtur. 
Prandaj ne në kuadër të UÇK-së në përgjithësi e në kuadër të Brigadës 162 “Agim Bajrami”në veçanti, kishim sektorin për bashkëpunim civilo-ushtarak, të cilin në Kaçanik e udhëhiqja unë. Ishte një sector me shumë kërkesa e me shumë përgjegjësi, sidomos në dy fusha: në atë të strehimit e furnizimit me ushqime të popullatës dhe të kujdesit mjekësor, sepse rrethanat në të cilat jetonte shumica e popullatës së xhvensour e keëqsonin gjithnjë e më shumë gjendjen e saj. Komandanti I Brigadës, Qamil Ilazi (Komandant Bardhi) gjithnjë ishte I ineteresuar për punën e këtij sektori dhe vazdhimisht kemi patur bashkëpunim të ngushtë për të gjitha problemet dhe nevojat që paraqiteshin në terren. Për sukseset e këtij Sektori e falënderoj logjistikën e organizuar mirë të Brigadës sonë, të cilën e udhëhiqte Misin Sopa dhe Sektorin e Shëndetësisë, të cilin e udhëhiqte Dr. Bejtush Jaha. 

Mjekët, kudo ishin e në çdo kohë, kujdeseshin për popullatën dhe sakrifikonin për të, prandaj të gjithë I falënderoj e u jam mirënjohës që ishin si duhet e ku duhej, sa here paraqitej nevoja. Për bashkëpunimin me këtë Sektor janë të dalluar Dr. Bejtish Jaha, i cili njëkohësisht udhëhiqte Sektorin e tij e punonte edhe mjek pranë spitalit të Shtabit të Brigadës, ashtu si punonte Dr. Lul Raka nē trevën lindore të Kaçanikut; ashtu si punoi Dr. Fadil Gashi në Ivajë e në Stagovë, ashtu si punuan pa lodhje edhe Dr. Njazi Raka, Dr. Ekrem Dullovi, Dr. Nejazi Luma, Dr. Dërgut Çuni, Dr. Menduh Kaloshi e shumë të tjerë,madje edhe disa nga Ferizaj, si Xheladin Reçica e Nehat Baftiu e të tjerë. Do të përmendja me këtë rast edhe punëtorët medicinal, të palodhshëm e të patrembshëm, që ndihmuan popullatën e ushtarët në momentet më kritike, si Gyltene Troni, Melihate Shehu, Jakup Koxha ,Ylbere Berisha, Valdete Shurdhani,Kadrie Piliqi,. Lutfi Shehu Hamdi Dullovi, Lulzim Krasniqi, Sinan Zeneli, Avdi Tahiri e shumë të tjerë. 

Të gjithë këta u kujdesēn pa dallim pēr ushtarēt dhe popullaten civile qē ishin strehuar në male e në fusha, po edhe nëpër qytet. Nuk duhet harruar se mjekët tanë ato ditë shpëtuan jetë dhe ndihmuan të gëzojnë ardhjen e lirisë shumë luftëtarë të plagosur rëndë, po edhe shumë gra, pleq e fëmijë, që pakujdes mjekësor, tashti nuk do të ishin në mesin tonë.

Haxhi Morina - Tri poezi

TË ZHDUKURVE TË KOSOVËS
(NËNA KOSOVARE )

Cingërroi ne mëndje telefoni
...Ofshama e shpirtit pyet
athua kush mund te jetë
varreza masive
burgu
moqali
trupi
eshtrat
apo shpirti... ?

Zemra plasi
syri nga malli

Në mur korrniza fotografise
hap nje derëz të vockel
ne kand

Nëna mplaket krrusur në moshe te re !
Si ta titullon mendimin e shkreta ?
as kush nuk lajmerohet
mos ndoshta linja e gabuar
apo asgje nuk cingrroi ........?
Pret Nëna
pret
e pret të pa vdekshmin.

2010

PRITJE E SHPRESË
( Të zhdukurve )

Katrëmbëdhjetë vjet pritje
shpresë në lot,gëzimi i tretur
festave të plagosura
qiriri u shterrë katrëmbëdhjet herë
në lot të zi !
Të zhdukurit në thellësi të tokës
ashti bëri dritë në pikë terri
Nënë të erdhën krushqitë
Flamurin paskan në gjoks
Ati ,Vajza , Djali , Nusja , Xhaxhai
po kthen të pushojnë të qetë
nga lodhja 14 herë
kryeshëndosh ti qëndrojnë
vdekjes mbi kokë
të thonë të mos mërziten të gjallët
të tjerët jan në udhëtim
udha ishte pak e largët
Por...
Dielli ndryshe nuk do të kishte ngrohë !

17. 12. 2013



NËNA E NËNAVE PËR NËNAT
( Nysrete Kumnovës )

Ty që lotët s' tu thanë 14 mbëdhjet vjet
Nënë Nysrete
djalin duke kërkuar
vajzën, Burrin ,Nipin
Renë , gjyshin e moshuar
fëminë e djepit
Ti Nënë e Nënave
për Nënat
ti vaji im i tokës sime të djegur
loti dhe gjaku im
Oj Nënë , zemërplasura ime
dhëmbja e shpirtit Shqipëtarë!

01. 08. 2013. Steyr, Austri.

Agim Gashi - Në duel Rexhepi e Isa

NË DUEL REXHEPI E ISA

Njani n'rrema e tjetri n'lisa
Ne duel Rexhepi - Isa,
Rrin tuj sha e tuj u gju
Pop'llit mendjen me ia sëmu'!

U çu Qosja me sabah
Rroku lapsin me bismilah:
-Bismilahi, kalemi im
Qite n'dritë krejt shpirtin tim!

Rrotullo ti gurë e lisa
Veç me ditë çka ka ba Isa,
Veç me ditë e me marrë vesh
Gjithë ky popull me vesh n'lesh!

Hajt Rexhep he pika e djalit
Bjeri bjeri fort kavallit,
Qitja flaken e barutit
Si dikurt në kohe t' Mahmutit!

Kur na iken gjakovaret
Kuqaloshat erdhen t'paret:
Hajde fol ti o lum profa
Enverizmin e don tane bota!

Kah akshami po knon lulija
Çka u ba kah akademia,
Jane rroke trimat për do sorra
Ç'ju thotë mendja iu shkrun dora.

Në duel dy bylykbash,
Njëri dele e tjetri dash! 
Të një fare janë trushkretit, 
Merre njanin e meshoi tjetrit!

Njani n'rrema e tjetri n'lisa
Në duel Rexhepi - Isa,
Rrin tuj sha e tuj u gju
Pop'llit mendjen me ia sëmu'!

Düren, 15.12.2014