Sonntag, 14. Januar 2018

Laureta Osmani - Ese

Laureta Osmani


Gjithmonë thuaj: "TË DUA"

   Të shfaqesh i thjeshtë dhe i buzëqeshur është arti më i madh i botës... Çfarë do që i jep jetës, të kthehet pas, prandaj dhuro dashuri dhe jo urrejtje. Thuhet se dashuria është sikur uji, mund të biesh në të, mund të mbytesh në të, por nuk mund të jetosh pa të! Andaj, fillimi dhe fundi juaj le ta ketë emrin: "Njeri i dashur për të gjithë", të dashur lexues. 
   Dashuria është ndjenjë e fuqishme dhe e thellë, që të lidh ngusht me dikë apo me diçka dhe të bënë ta duash me gjithë zemër, miqësi e madhe dhe e çiltër, ndjenjë e zjarrtë që ushqen shpirtin e dikujt për dikë apo për diçka, ndjenjë pëlqimi, adhurimi, dashamirësie, respekti... Dashuria po që është perlë prej vërteti, t'i dhurosh dashuri një fëmije që kur lind e deri kur rritet vonë është një gjë shumë e rëndësishme për të, pavarësisht se si lindin ata, pavarësisht çfarë gjinie, moshe, race, feje apo kombi; posedojnë, pavarësisht se kush janë njerëzit, si sillen, çfarë flasin, çfarë bëjnë... ju, tregoni mirësjellje, mirëkuptim, sinçeritet, tolerancë, solidaritet, respekt, mbi të gjitha ushqeni trurin me paçe dhe shpirtin me dashuri, pra dhuroni pozitivitet ndajë të tjerëve. 
   Është thënë me mijëra herë, bëju të tjerëve atë që dëshiron të ta bëjnë ata ty dhe sillu me të tjerët ashtu si do të dëshiroje të silleshin ata me ty, cilën e pranon shpirti juaj, dhunën apo dashurinë?! Pra, nëse shpirti juaj e pranon dashurinë, atëherë dhuroni dashuri ndajë të tjerëve. 
   Për të gjithë planetin Tokë, DASHURIA qoftë fillimi dhe fundi i jetës e veprës të çdo individi! 
   E dashur fletë e bardhë dhe ju shkronja të zeza, që jeni kombinimi më i mirë për një shkrimtar a poet e që ju kam dëftuar gjithë çfarë kam pasur në mendje dhe në zemër, ju falemnderit për fisnikërinë, ju dua shumë. 
   Të dashur lexues, duke dashur të ju duan të tjerët, gjithmonë thoni: "TË DUA" 

Sonntag, 7. Januar 2018

Haxhi Muhaxheri: KUR MË SHKRUAN TI

Haxhi Muhaxheri

KUR MË SHKRUAN TI

Sa herë Ti më shkruan 
N‘shpirt më sjell qetësi
Yjet lozin valle
Veç për ne të dy

Pastaj kur më flet 
Nis e çel qërshia
Dhe mbi çati zemre
Këndojnë shtatë bilbila

E kur Ti më vjen
Sikur ma hap qiellin
Bien shtatë daulle
E hëna puth diellin

Kur më puth në buzë
Shkrihet edhe bora
Sakaq del pranvera
Çel dhe lule vjollca

05.01.2017

Samstag, 6. Januar 2018

Buqetë me poezi nga Emi Krosi

Emi Krosi

Syte e kohes

Oh kohe gernjare, 
Qe gerhet ne hone te thuketa
Ku ereratavione perplasen,
Ne ikona te mugeta hijesh dinosauresh. 
(frymemarrje te akullta epileptike),
Ne therrime te mykura, 
Pertyp fjalet, 
E gjymta honeneve mjegulloshe. 
Oh kohe, 
Permbysur ne balte, 
Perqesh "hijen" njeri... 

Bon, 29/03/2016



Cast

Me shtrengo, 
e mbeshtjelle me frymen tende,
si lulegjak, 
te turfulloje shpirti im.
Dua te vdes ne buzen tende... 

Bon, 18.04.2016



E di... 

E di,  
dashuria eshte nje shkundulline, 
ortekakull qe perplaset, 
ne brigjet e zemres.  
Aty behet uje.  
E di,  
ti je orakull pa hyjni... 

Bon, 18.04.2016



Etyd

Une cmbeshtillem, 
e lumtur,
ne lakuriqesine tende,  
ti kruspullosesh i vluar,  
thellesive te mia.
Aty,
mrekullisht,
trupezohesh ne eter... 

Bon, 26.04.2016



Klithme 

Dua te uleras,  
per petlat zemerthyer , 
ne mirazhutopi,
qe nga parelindurit,  
mallkim deri tek paslindurit.  
O toka ime,  
zhelezhgerryer, 
honeve te kujteses tende,
lypsare deri ne infinit...
U thua valle,
volle vrerin e anakondes??? 
(tutje hijevdekja mallkon si vajtoca),
ne corben e mjellmet, 
te klithmes tende... 
Uleri,  
thellesive te tua, 
o mllefi im kozmik... 
Uleri!!! 

Bon, 04/06/2016



Pijetari

Ne formen e femres, 
 gota majetake turfullon,  
nen dehjen e vjeter,
  te paemer;
FEMER. 
(ne hone ererash guduliseshe),
 neper aurat e nates fluturake...
 Pijetar,  
vera jote,  
amfore ekzaltimi... 

03/05/2016



Sot 

Sot, 
ne grine gjermanike,  
i muget kujtimi thyhet,  
mbi tas caji,  
nje kupe diell, 
pi ne goten e dehur gjysmezbrazur, 
si peme e vetmur
qe mbeshtjell me hijen e saj,
mallin tim...
(nje papirus ka shkruar epitaf),
ne gjysmeformen e qiriut te mekur... 
Sot,  
shshshtttt, 
ne oren tre,  
luan Shqiperia

11/06/2016



Heshtje apo... 

Nje "kafshate" diell,  
permbysa ne sofren e gurte,  
ku heshta e fjales, 
(s)mund te teret 
ne ashtin e ereshkumes mbremesore
(tjegullat mavi te qiellit), 
ku agu bubulon zjarrmni... 
O frymemarrje,  
qe stuhishem shteron ne gjoks,  
me petka zjarri,  
endesh si Luciferi...
Torba e fatit, 
u shqye... 
Heshtje apo...
Mugetire gjermanike,
me lakon ne kurm.

Bon, 14/06/2016



Vullkani

E ngushte,  
bluza jote, 
nga vullkani pragshperthim...
...Tsumani furishem, 
pushtoj ishullin tend...
Akoma, 
bregu (s)nuk qenka permbytur...
Vullkani, 
e pupurt Venera... 

25/06/2016



Mesnate

Tani, 
tejnata,  
nje thyese puthje,   
ne frymethithje si celessoli mbi pentagram, 
 ti kosinusi im... 
Valuar kofshet lakuriqe paralele,  
si hipotenuza ne re maxhor,  
ekuacion lakuriqesia ime ne katrore... 

Pikcuditese ashti yt,  
(perthyer mes thonjezash), 
e lenget materia, 
deri ne infinit...
Alkimia jote,  
metafore alkine...
 Zjarrakull ne + - 300 Grade Celsius...
 Mesnate, 
 Pitagora u hirnua... 

13/08/20016



Strukje

Jam ulur ne prag,
ne hishpresen, 
hallakatur si gishta anonime, 
ne lekuren e murrme te bebesythit, 
nen sqetullen e eres, 
qe hungerin rrepevehirta te shpatit,
(ninulla mengjesore e veseeres josh),
ne strehefatin qe gjithkush, 
ndalon pas stuhise... 
Numeroj fjalet e shkoqura te vetmise...
qe shkaperdredhet ne parket... 

Jam stukur,  
ne cepedhome, 
nen tingullin e shiut,  
duke pritur  "kalorsin blu ",
te puthe buzet shkrum... 

Bon 11/08/2016.

Kjo poezi ka marre cmim te trete ne konkursin e Diaspores ne Prishtine 2017.)



Abstraksion

Sonte,  
te gjitha lapsat, 
do ti hedh ne kulete, 
enderren kokeprere,  
do ta flak ne hon,
sonte,
floket do ti bej shtellunge,  
(do end sixhade malli), 
sonte,
emrat do t'i gris,  
ne asfalti e vale te rrufese,  
sonte,  
takat do ti thyej, 
(ne rrasen myshkeamult te bjeshkes)
ne nateikjen e majmunit jeshil,
sonte, 
carcafet "e vdekura", 
do nder ne morg si mumje. 
Sonte....,
oh sonte... 
pa penela do pikturoj lumturine??! 
Valle,  
c'(pa)forme do kete??! 

Bon, 17/10/2016



Zombi

Në plang të heshtjes, 
mëkat i hirtë, 
oh pjeshka lazdrare, 
sinori yt i lugët, 
nënsqetullën hënore, 
magma e tërbimit, 
u zhvoshk mbi kalërim,
(tingulli i zjarrit brambullit),
vampir gjakathët,
në perversitet dëshërimor.... 
ZOMBI, 
e pa(për)kryer koha flijimore!!!



Djajtë

Jeta ime, 
zhgërryer në llucë,
me zhaba të ftofta, 
kuit klithmëthyer,
në Hadin e ftohtë në kërkim të Erosit. 
Me skelete puthjesh, 
sythash petalenjoma, 
nën sqetulla të trishta, 
stuhish vegjetariane, 
në grima paragimesh,
(ajërmykur në sënduqe të drujta ninullash),
jeta ime prej djalli, 
me aborte psherëtimash, 
në epitafe biblike, 
Fanfara e Kleopatrës, 
mbrujtur me vrungujbardhë, 
malli të ndryshkur, 
teneqeve të kohës barbare... 
Me përdhunë, 
grushtat e erës rrahën njerinë,
(mëkuan errësirat pllajavedemone),
për encklopedinë e pashkruar,
të mëkatit të lakmisë, 
në vetminë e therur, 
honeve të shpresave të reja, 
kacavjerrë në eter. 
O jetë njerzore, 
opus Mozartian, 
varur si një pentagram, 
në oktavën e Penelopës ,
pret të mbështhjellë agun e bruztë...
Tingujgrisur,
do qeshim dhe qajmë bashkë, 
udhëve të pashkruara pa kronikanë... 
Djall, 
në vdekjet tona ,
(s)do jesh varrmihës... 
Fundja, 
ti je gabimi ynë...

Mars, 2017



Kohë dashurie

E shoh tejkohën, 
ulu në zgrip të humnerës, 
që numëron petale lulëkuqe... 
Dashuria për fëmijërinë këmbëzbardhur, 
honene si tesha të lagura në zalll, 
në xhepin e kujtimeve më brambullit zjarri, 
kur yshten ëndërrat. 
E mira kohë, 
(si doçkë foshnjeje e ngrohtë)
kafeneve të vona në tymra cigaresh, 
buzëqesh si prostitutë e vjetër... 
Koha jonë, 
e pakohë, 
e pakryer,
me unaza gjaku të mpiksur të pritjes, 
për një buzëqeshje fëminore, 
për dashuri hyjnore të çiltër, 
koha, i jep kohë kohës, 
të takojë të vdekurit, 
të mbledhë kujtimet udhëve të paemërta, 
(në tramvajet e hekurta),
si metastaza në zemër të dheut, 
në çantëshpinën solare. 
Dashuria dhe koha, 
pështyjnë pasqyrën e kotësisë kohore,
te vjedhur padrejtësisht NJERZORE!


06/01/ 2018

Sonntag, 24. Dezember 2017

Haxhi Muhaxheri: MË PRIT

Haxhi Muhaxheri


MË PRIT

E dashur
Nesër 
Ne freskun e agut
Do të bëhem ajër
E me shpejtësi drite
Do të vij 
Lehtë lehtë
Pahetueshëm
Të futem
Për vrimë të çelësit
Në dhomen tuaj
Në shtrat
Në ty
E ta shijoj
Pllëmb për pllëmb
Bukurinë e Atdheut
Bashkë me melodinë
E Këngës së Psherëtimave

Nesër
Më prit zgjuar 
Princesha ime
Bashkë do ta pijmë
Kafenë e mëngjesit
Shoqëruar me lëng pjeshke
Llokum trëndafilash
E aromë djersësh
Neser... mos harro...

15.12.2017

Donnerstag, 21. Dezember 2017

I riu Venom Seferi, ngarend drejt suksesit...

Venom, alias Vendim Seferi


Shkruan: Imri TRENA

VENOMI, SHEMBULL PËR TË MIRË...


Si qindra e mijëra shqiptarë të cilët edhe në prag të mileniumit të ri, nga dhuna dhe terrori serb braktisën Kosovën, ashtu ndodhi edhe me familjen e z.Rustem Xhemajl Seferit nga Magura e Lypjanit. Ata pas një odisejade të gjatë e të mundishme më në fund gjetën strehim në Norvegji në qutetin e bukur Drammen...


Venomi, (emër ky përkdhelës nga shokët norvegjez, përndryshe emri i tij i vërtetë është Vendim); djali i dytë në familjen bujare erdhi në jetë në këtë shtet skandinav, por prindërit e tij që nga fëmijëria e hershme e edukuan në frymën kombëtare dhe vazhdimisht i tregonin për rrënjët e fisit; mbi të gjitha për stërgjyshin Sefer Kleçka për veprimtarinë e tij patriotike. Ia ngulitën në mendje e shpirtë dashurinë për Atdheun, Shqipërinë, gjuhën shqipe të cilën e folën vazhdimisht në shtëpi dhe asgjë kjo si pengoi për t`u integruar edhe në shoqërinë norvegjeze ku ishte shembull kudo për të mirë. 


Venomi që në vegjëli ishte i dashuruar në artin e së bukurës; ai luajti bashkë me të vëllain Durimin edhe në një rol episodik në filmin "Shota dhe Azem Galica". Ditë më parë Vonomi arriti të realizoj edhe një video klip interesant me z.Hekuran Krasniqi i cili që në ditët e para po dëshmohet se po pëlqehet nga adhuruesit e shumtë të muzikës argëtuese.

Urojmë që ky videoprojekt të jetë çelësi i sukseseve tjera të Venomit.


Mittwoch, 20. Dezember 2017

Shtatë poezi nga Fran Tanushi

Poeti Fran Tanushi


POETIT

Kaherë ty s’të ha palla
të bjerrësh kohë
për të numëruar
ditë muaj dhe vite

ti vetëm hesht
e në heshtje shkruan
duke “harruar’’ dhimbjet
sfiduar vdekjen
jetës për t’i dhënë kuptim

lëngatën vendose në karantinë
(thoshte im atë)

mik
zgjedhe një ditë
nga jeta e poetëve
e grishi në tryezë
të shkruajnë poemën…!

mjeranët
i vrasin poetët




KUSH JE TI

që me degdise 
më trete 
më larg se ,,meritoja’’

më shtyve 
më t'kurre 
djalë dhe fëmijë më bërë .

ti engjëll 
trullosur brigjeve të ujëvarave 
ku zanat pushojnë

kush je ti 
që lahesh lumit të rrëmbyer 
në puthitjen e detit të valëzuar

luan dhe lodron me mua 
dhe rreth meje 
kalama i gjindosur

herë të dua 
herë të urrej 
Ty dreq e djall

shenjtëria ime e djallëzuar 
Ti 
bekim i virtytit HYJNOR




SHKALLA E DIELLIT

Ne nje vend dikund mes bjeshkeve
ku dielli lind vone
dhe perendon heret
eshte dhe nje shkemb 
ne forme te germes v'e
shkalla e diellit i thone

Ne kohet e lashta
kur nuk ekzistonin kalendaret
malesoret orientoheshin
me diellin ne shkalle

Dhe kur ajo v'e binte 
te shkembi i rrexuem
aty ku dielli e puthe ate vend
banoret e saj thonin 
erdh dita e veres

Eshte e shtata dite 
pas te shtatit mars
dites kur vere markja
nena ime 
u be nene



JERUZALEM

Jeruzalem 
qytet i shenjte
nga shenjterit braktisur
mbete se mbete qytet

Çfare iu duhet shenjeteria 
atyre qe vuajne
dhe vdesin per token e vet

Toke e sh(tr)enjte 
e lare me gjak
rrahur ne ere terur ne flake

Te shenjte e ke veten
te shtrenjte emrin e ke
shenjeterive qiellin ua le

Jeruzalem 
qytet i shpreses
i shendritur
nga diell e hene

Ndergjegja njerzore 
shenjterit ngatrrestar 
ka me i perzene

Jeruzalem 
qytet i bardhe
i vogel per nje
per te gjithe i madh

Jeruzalem
Jeruzalem



NUHATJE E PËRHUMBUR

I shkundur shfrenimesh 
të nuhatjës së përhumbur 
asnjëherë s'jam zbrapsë
Kopshtieve duke rëndur

Në kërkim të nj'asaj ere
më aromë hundëshpuese 
qeparizave shpërndarë 
Puhi e derdhur valë valë

Pas cilës aromë të mbarsuar 
mbështjellur më polen mëkati 
paskam rëndur që kur
E sfidova ylberin




SHKËLQIM I NGRIRË

Rrugëve të dhimbjës 
Shpirterat u trazuan 
Çative të pjerrëta
Mbi dyer të mbyllura 
Akujt trashin shtatin

Acar i stinës së brisht erdhi
Ia bëhu para kohe 
Shkëlqimi i ngrirë 
Krahët tatpjetë shtrinë 
Heshtja zotëron kudo




DUKE KËRKUAR NJË TITULL

Më duar të zgjatura e mat' hapesirën 
Si dhe zbrazetinë e zemrës e mat

Në çast një rrapellimë u dëgjua 
Nga vitrina rane ca porcellane

Pranverë e vonë u këput në mes
Zbrazeti e heshtur mbushur më zhurmë

Poeti që kafën e sosi pa sheqer
Në shoqerim të saj ngriti një fernet

Dienstag, 19. Dezember 2017

Haxhi Muhaxheri: ETA DHE KOMETA

Haxhi Muhaxhri

ETA DHE KOMETA

As nata e mori vesh çfarë i ndodhi
Kur numërat ndryshuan në rrethin e shtatë
E Liria udhëtoj dimensioneve të panjohura
Bashkë me dritën që lëshuan rrufetë

Eta Eta
Bërthamën godet Kometa

U thye kufiri ndryshuan polet pushuan ëndrrat
Në Teatrin e Qiellit u shfaqen dy silueta
E hënës një yll fshehurazi ia shkeli syrin
Pastaj doli fjala se veten burgosi tundimi

Eta Eta
Ku mbet Kometa
_________
05.12.2017